Powieść przenosi czytelnika do starożytności — do doliny Nestosu w Tracji (dzisiejsza Bułgaria), a następnie do Grecji (masyw Olimpu i Ateny). Na Ziemi rozbija się statek kosmiczny z przedstawicielami obcej cywilizacji, a z niespodziewanej katastrofy uchodzą z życiem jedynie nieliczni przybysze. Obecność wrytego w grunt międzygwiezdnego goliata odnotowują nie tylko pobliscy prymitywni Trakowie. Na planecie zagościł bowiem ktoś znacznie potężniejszy, kto losy kilku zadziwiająco wyposażonych przez naturę rozbitków pragnie trwale związać z własnymi. To tajemniczy i prawie nieśmiertelny kosmita, tytułowy strażnik Ziemi. Nici intrygi sięgają daleko w kosmos, a na oczach czytelników rozstrzyga się przyszłość trzeciej planety od Słońca...
Powieść otrzymała Złote Pióro, nagrodę Związku Literatów Polskich.
Fantastyka jest tu ujęta w ramy powieści historycznej. Narracja i dialogi są podporządkowane jej stylistycznym wymogom. Z realiami greckiego antyku splatają się technologiczne możliwości przepotężnej pankosmicznej rasy.
Konwencja science fiction jest w tej powieści dla autora pretekstem, by zająć się analizą niepokojącej dwoistości ludzkiej natury i sekretu ludzkiej wolności. Jak wiadomo, człowiek jest istotą złożoną i pełną paradoksu, kierującą się w życiu prawymi pobudkami, lecz zarazem zdolną do manifestowania brutalnej siły i niepohamowanej agresji.
Zmieszczone tu fragmenty pochodzą z trzynastego i czternastego rozdziału. Powieść jest podzielona na dwadzieścia rozdziałów.
Inne serwisy, poświęcone tej powieści: 
zdradasf.w8w.pl | guziakiewicz.com.pl/zdrada
